Joan Didion

Rok magicznego myślenia (The Year of Magical Thinking)

14 XI 2008, Teatr Studio, Warszawa

 

monodram Ewy Błaszczyk

współpraca reżyserska Adam Biernacki

opieka artystyczna Bartosz Zaczykiewicz

kostium Dorota Kołodyńska

światło Mirosław Poznański

fotosy Wojciech Drozdowicz

 

Jak przekuć osobiste cierpienie w teatr najwyższej próby, nie uciekając się nawet na moment do emocjonalnego szantażu? Odpowiedź można znaleźć w znakomitym monodramie Ewy Błaszczyk „Rok magicznego myślenia” w warszawskim Studio. (...) Kiedy z niewielkiej sceny w Malarni Teatru Studio padają słowa Didion, wiem na pewno, że autorka od własnego bólu przechodzi do opisu traumy, która mogła stać się udziałem każdego. Moim lub Waszym. I Ewy Błaszczyk, która słowami Joan Didion mówi także o sobie.

(…) Po „Roku magicznego myślenia” Ewy Błaszczyk zyskuję pewność, że o śmierci i sprawach najtrudniejszych warto mówić tylko tak. Nie rozwadniając tematu sztuczną efektownością środków, zdając relację z własnej bezradności, bez szukania górnolotnie brzmiących usprawiedliwień. Jest jak jest - od śmierci nie ma ucieczki. Relacja zaś powinna być być chropawa, ostatecznie sucha. (...) „Rok magicznego myślenia” to teatr krystalicznie czysty. (...) W godzinnym przedstawieniu nie ma niczego, co pozwalałoby na wytchnienie. Od razu zostajemy postawieni wobec ostatecznego.

 

Seans wielkiego skupienia, Jacek Wakar, „Dziennik”, 19 XI 2008

 

materiał przygotowany przez portal Plejada.pl

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now